De tijd als je vriend

Dat tijd je vriend is, dat is het standpunt van Handboek voor Tijd. Fijn idee.

 

Want de insteek van veel verbeter-jezelfboeken is dat je ál je tijd efficiënt zou moeten besteden. Of ál je energie. Daar zie ik weleens tegenop.

 

Handboek voor Tijd is niet zo’n boek. Daarin kom ik bijvoorbeeld Geniettijd tegen. Dat houdt in dat je een 1 uur per week vult met ledigheid. En een dagdeel per maand.

 

Het lijkt weinig maar ik kom daar nooit zomaar aan toe. Het is dan ook de bedoeling om het in je agenda te zetten. Goed advies.

 

 

En wat je dan doet om te genieten, daar hebben de auteurs ook iets over te melden:

 

‘Sterker nog, hoe nuttelozer je geniet-activiteit is in termen van output, hoe nuttiger het voor je is als input.’

 

Heerlijk, toch?

 

Nog een slimme tip

Wat ik ook een slimme tip vind (die hoort bij Rusttijd): zoveel mogelijk contrast creëren tussen wat je als werkactiviteit doet en je pauzes. Nooit bij nagedacht, maar volkomen logisch.

 

Bij mij betekent dat bij de laptop vandaan, bewegen, liefst even naar buiten. Deze week stond ik even in de deuropening en kwam er een voor mij nieuwe binnentuinbewoner aanvliegen: een staartmees! Prachtig beestje. En de perfecte afleiding van wat voor werk dan ook.

 

De tijd is van jou

Het Handboek voor Tijd zorgt ervoor dat de tijd je niet ontsnapt, maar dat je er sturing aan geeft. De insteek is dat de tijd van jou is. Een behulpzame vriend zelfs. Mooi beeld.

 

Wat ook heel mooi is: van de uitgever van het Handboek voor Tijd, mag ik een paar exemplaren weggeven. Laat me weten of je daarvoor in aanmerking wilt komen. Een mailtje sturen is genoeg (graag voor 1 maart).

 

Na 1 maart volgt een trekking om de gelukkige winnaars te bepalen en gaan de weggeef-exemplaren op weg naar hun toekomstige eigenaars.


Hoe is het met het Schrijflab-boek?

Een tijd geleden alweer had ik nog niet zo’n goed idee wat ik met het Schrijflab-boek aan moest.

 

Ik wist dat ik een boek wilde schrijven. Over schrijven, maar dan niet saai en dwingend. En wel: aanstekelijk en toegankelijk.

 

Een boek waar je vrolijk van wordt.

 

Eerst dacht ik dat het doel was: inspireren en motiveren. Maar het is nog duidelijker geworden: het doel is zelfvertrouwen geven.

 

1e horde genomen.

 

Wat voor vorm?

 

Het volgende struikelblok was de vorm. Ik dacht dat die zich wel een keer zou aandienen. En ik deed dingetjes waarvan ik verwachtte dat ze zouden helpen. Zoals er een tijdje niet aan denken. Of een collage maken.

 

En het af en toe tegen mensen zeggen. En die zeiden dan wat terug, en al die dingen bij elkaar zorgden ervoor dat op een vrijdagnacht de vorm tot mij kwam. En ik wist meteen : eenvoudig en briljant :). En: het boek schrijft zich zelf.

 

En zo is het ook. Ik zeg niet dat het geen moeite kost.

 

Jawel.

 

Maar met ‘het schrijft zich zelf’ bedoel ik dat de vorm het schrijfproces heel makkelijk gaande houdt. En dat ik er even goed 5 minuten aan kan werken als 25 of 55.

 

Verloren kwartiertjes gebruiken

En dat komt goed uit, want wanneer schrijf je aan je boek? Naast alle andere werkzaamheden, die vaak net iets meer prioriteit lijken te hebben.

 

Toen ik mijn scriptie schreef, waar ik overigens eindeloos lang over deed, ontdekte ik dat ik in een verloren kwartiertje veel nuttige dingen kon doen.

 

Wat 2 effecten heeft:

 

  1. je hebt je nuttige dingetje gedaan
  2. het geeft een goed gevoel

 

Want je bent verder gekomen met je grote project.

 

Ik deel het schrijfproces het liefst op in een heleboel kleine stappen. Dat houdt de vaart en de energie erin en dat is wat je wil.

 

Hoe staat het ervoor?

Dus hoe is het nou met het boek?

 

Nou, best goed. Ik zit nog steeds in de 1e fase: onderwerpen bedenken en daar een opzetje van maken.

 

Het is al redelijk compleet. Binnenkort heb ik de ruwe opzet af en begin ik vermoedelijk weer bij het begin.

 

Het fijne van zo’n boek is dat je er tussendoor natuurlijk weleens over nadenkt en dan zomaar met een goed idee komt. Vanzelf.

 

Niet alles gaat vanzelf

Ik heb ook gemerkt dat niet alles vanzelf gaat. Er ontstaan namelijk vragen tijdens het schrijven. Dingen die zich pas voordoen, als je al bezig bent. En waar een keer een oplossing voor moet komen.

 

Zo’n vraag parkeer ik dan. Komt wel. Ik gok er op dat het antwoord zich vanzelf een keer aandient. Of dat mijn hersens in de tussentijd een oplossing vinden of is dat hetzelfde? Nou ja, zoiets.

 

Twijfels parkeer ik ook. Die houden het schrijfproces op. Alleen als ze zeer hardnekkig blijken te zijn kijk ik er serieus naar. Want dan zou er weleens een serieus probleem kunnen zijn.

 

Wanneer verschijnt het?

De bedoeling is dat het boek in oktober verschijnt. Dus het is wel zaak het tempo erin te houden.


Inspirerende workshop

Het was stomtoevallig dat ik een paar weken geleden een imago-workshop deed, vlak voordat ik zelf weer een blogworkshop zou geven.

 

Stomtoevallig, maar superhandig. Want ik kon zo even kijken hoe iemand anders (Henriëtte Visser van Studio Mosk) een en ander aanpakte.

 

Verder was het gewoon heel leuk om eens onder leiding van een professional te kijken naar kleuren, vormen en structuren. Ik kijk nu anders naar mezelf en naar anderen en begrijp beter waarom sommige mensen weggevaagd worden door hun kleding en anderen er juist fabuleus uitzien.

 

En dat is natuurlijk het streven: fabuleus.

 

 

Huiswerk

We kregen van tevoren huiswerk: afbeeldingen verzamelen waar je graag naar keek. Vond ik superleuk om te doen.

 

Het was mij meteen duidelijk dat het om kleur zou gaan. Maar wel met weinig kleurverschillen, geen bonte vertoning.

 

Bij de bespreking kwamen er allerlei woorden langs zoals ton-sur-ton, subtiel, nuances en structuur. En dat zegt dan iets over jou, of mij in dit geval.

 

Heel verhelderend. En ook heel leuk om te zien waar andere deelnemers mee kwamen (patronen, of juist heel weinig kleur).

 

Inspirerend.

 

Ik verheug me op deel 2 van mijn eigen blogworkshop. We gaan ons verdiepen in de beste onderwerpen en de vindplaatsen van die beste onderwerpen.

 

En ook hier op de agenda: inspiratie.


De transformatie van Ming

Beginnend ondernemer Ming wilde onder andere met een nieuwsbrief aandacht vragen voor zijn product.

 

Maar hij vond schrijven een nare bezigheid en zou dat het liefst aan iemand anders overlaten. Hij zag er wel het belang van in. En hij zag ook wel dat hij zelf degene was die het beste zijn business kon promoten, vooral omdat hij er met z’n hele ziel en zaligheid in zat.

 

Wat hij bijvoorbeeld moeilijk vond was onderwerpen bedenken. En als ie er dan 1 te pakken had: wat daar dan mee moest. Hoe zou hij daar potentiële klanten mee bereiken? En was het eigenlijk wel interessant wat hij te melden had? Had hij überhaupt iets te melden?

 

Twijfels. Niet goed voor z’n zelfvertrouwen. Lastig beslissingen nemen.

 

Vervolgens kwam hij bij mij in het Schrijflab. En dat heeft hem enorm geholpen. Zijn standpunt over onderwerpen is radicaal veranderd. ‘Alles kan een onderwerp zijn,’ vindt hij nu. Dat heeft hij opgepikt in een Schrijflab-workshop, vorig jaar. Toen nog een experiment, nu een onderdeel van de blogworkshop Sneller, makkelijker en effectiever bloggen.

 

De beste onderwerpen
Hoe weet Ming nu wat de beste onderwerpen voor hem zijn? In de blogworkshop heeft hij vastgesteld voor wie zijn nieuwsbrief precies bedoeld is, wat hij ermee wil bereiken, wat zijn eigen rol moet zijn en nog zo wat eigenschappen.

 

Die zorgen ervoor dat hij meteen weet wat er wel en niet in zijn nieuwsbrieven thuishoort. En dat hij moeiteloos onderwerpen vindt. En weet hoe hij daar een persoonlijke draai aan geeft. Hij ging na de workshop naar huis met minstens 30 onderwerpen, maar eigenlijk met oneindig veel als je bedenkt dat alles een onderwerp kan zijn.

 

Het is niet alleen weten waar je je onderwerpen vindt en wat je daar dan mee doet. Het is ook de antwoorden vinden op vragen die cruciaal zijn bij het schrijven van een nieuwsbrief of blog (en sowieso elke tekst) zoals hoe, voor wie, wat, waarom. Zonder die antwoorden blijf je met twijfels zitten, heb je geen controle, geen richting. En is schrijven veel moeilijker en niet erg leuk.

 

Mings verhaal bewijst dat een bezoek aan het Schrijflab inderdaad kan helpen om het bloggen veel makkelijker en leuker te maken. En effectiever.

 

Ik ben op Mings nieuwsbrief geabonneerd en zie hoe goed hij erin is geworden. Ik weet dat hij het nu leuk vindt om te doen en dat zie je er ook aan af. Zijn nieuwsbrieven lijken moeiteloos geschreven. Superleuk.

 

Nou, heel verhaal.

 

Mijn punt is: de blogworkshop Sneller, makkelijker en effectiever bloggen kan je een vliegende start geven.

 

Hij bespaart je tijd en moeite. En levert je gemak, plezier en zelfvertrouwen op bij het bloggen.

 

 

 

 

De blogworkshop bestaat uit 2 delen. We besteden onder meer aandacht aan

  • jouw rol
  • je doel & doelgroep
  • kenmerken van je blog
  • associatief schrijven
  • de beste onderwerpen & waar je ze vindt
  • hoe je je onderscheidt
  • selectie, planning

 

Wanneer is het?

De blogworkshop Sneller, makkelijker en effectiever bloggen is op vrijdag 10 en 24 november, van 10 tot 13.00 uur

 

locatie: in Amsterdam (nog niet bekend)

 

Tot en met maandag 16 oktober doe je mee voor een mooie voordeelprijs.

En betaal je niet € 395,-, maar € 345,-.

 

Dat is inclusief de volgende gratis extra’s:

  • werkboek Sneller, makkelijker en effectiever bloggen
  • 1 x gratis deelname aan de Schrijflab(schrijf)klas (datum naar keuze, ter waarde van € 35,-)
  • persoonlijke feedback op je blogs (1 uur, ter waarde van € 100,-)
    alle vermelde bedragen zijn ex btw

 

NB: er is plaats voor maximaal 6 deelnemers.
Dus wacht niet te lang met beslissen.

 

Heb je meer informatie nodig? Stuur ik je graag 🙂

 


Collage helpt Schrijflab-boek

Ooit komt er een Schrijflab-boek.

 

Voorlopig nog niet, want er liggen nog veel vragen om beantwoord te worden. Over nogal essentiële dingen.

 

Zoals: voor wie is het boek?

 

En: wat is de bedoeling ervan?

 

Zonder dat is het een kansloos project en komt er geen letter op papier.

 

Het doel van het boek heb ik inmiddels uitgevogeld: inspireren en motiveren. Dus minder het ABC van … En meer: ik weet het effe niet meer, wat nu?

 

Maar goed, verder nog een lange weg te gaan. Ik vertel het desondanks wel aan mensen, als dat zo uitkomt.

 

 

Collage

Soms helpt dat. Want iemand (niet zo maar iemand) raadde mij aan om een collage te maken.

 

Briljant idee, want ik ben dol op collages.

 

Op de lagere school was mijn aardrijkskundeboek daarmee veelvuldig geïllustreerd.

 

Meetinstrumenten en landkaarten leenden zich daar goed voor (zou best kunnen dat ik aardrijkskunde daarom zo’n leuk vak vond).

 

Sinds dat advies verzamelde ik maandenlang beeldmateriaal. Zonder bijgedachten, gewoon plaatjes die mij aanspraken. En ook wat woorden erbij (flow, mix, inhoud, verhaal, persoonlijk). Daar kon ik wel wat mee.

 

En nu er wat ruimte in m’n agenda zit was ineens het moment daar om die collage te maken. Superleuk om te doen. Ik heb me uitgeleefd.

 

Volgende vraag: hoe nu verder? Hoe gaat dit mij helpen bij mijn boek?

 

Het antwoord zal zich wel aandienen.


Energie & structuur, wat hebben ze met elkaar te maken?

Energie (van onszelf, niet van windmolens) interesseert mij al jaren. Maar dat er boeken over dit onderwerp zouden zijn, had ik nooit bedacht. Boeken die je helpen om je gedrag te veranderen. Zoals Altijd scherp.

 

 

Gedragsveraderingsboeken zetten vaak iets heel stellig neer. En doen alsof jij dat ook van harte wilt bereiken. Geldt ook voor Altijd scherp.

 

Prima, hoor. Ik wil er graag op vooruitgaan, maar soms misschien een tandje minder.

 

Hoever je erin mee wilt gaan bepaal je natuurlijk zelf.

 

 

 

Sterk punt

De auteurs hebben wel een sterk punt met hun energie-insteek. Je kunt je gedrag veranderen wat je wilt, maar als je de energie niet hebt om het uit te voeren, kom je nergens.

 

            ‘Als we blijvend nieuwe gedragingen in ons leven willen inbouwen, moeten ze niet te veel energie kosten.’

 

Met alles bemoeien

Waar ik van hou (en wat ik zelf ook doe als het over schrijven gaat): de auteurs bemoeien zich met van alles.

 

Bijvoorbeeld met strategisch eten: goeie dingen eten.

 

Hoe makkelijk kun je het maken om aan meer energie te komen? Mijn ontbijt scoort toevallig heel goed qua energieopbrengst (volle Griekse yoghurt met fruit (nu grapefruit, binnenkort aardbeien) en honing).

 

Ook weleens fijn: dat je het ergens al goed doet :).

 

 

Opgeladen blijven met meer structuur

Altijd scherp onderscheidt 4 soorten energie:

  • spirituele energie
  • mentale energie
  • emotionele energie
  • fysieke energie

 

En maakt duidelijk hoe je op alle fronten opgeladen kunt blijven.

 

De sleutel zit ‘em in het ontwikkelen van rituelen (lees het boek als je precies wilt weten hoe dat zit). Want:

 

                   ‘Als je er telkens bij moet nadenken wanneer je iets doet, is de kans klein dat je het blijft doen.’

 

Het komt erop neer structuur aan te brengen in je gedrag.

 

Ben ik een groot voorstander van, van structuur. Dat scheelt namelijk enorm in het nemen van beslissingen, waardoor het eigenlijke werk veel sneller uitgevoerd kan worden.

 

En waardoor de drempel om het te doen een stuk lager is. En het allemaal minder energie kost.

 

Dus: goeie adviezen in Altijd scherp.

 

Hebben?

Denk je: nou, wil ik ook wel lezen, dat boek?

 

Laat het me meteen even weten (uiterlijk 22 mei). Want ik mag van uitgever Maven Publishing een exemplaar weggeven.

 

Leuk, hè?


Boek dat je leven kan veranderen…

Ik ben altijd op zoek naar dingen die ik kan verbeteren. Dat vind ik leuk. En ik heb er natuurlijk profijt van als ik ergens beter in word :).

 

Vaak vind ik die kans op verbetering in boeken.

 

Zoals in Eat that frog van Brian Tracy, dat helemaal gaat over doelgericht werken.

 

Dat spreekt mij wel aan, want ik werk zelf ook elke dag met (haalbare) doelen.

Vind ik makkelijk.

 

Dan weet ik ‘s ochtends wat de opties zijn om uit te kiezen.

 

Mijn strategie, als tijd niet van doorslaggevend belang is: het leukste kiezen om mee aan de slag te gaan. Dan begint mijn dag goed.

 

En als het af is kies ik weer het leukste om mee verder te gaan. Dat houdt mij productief en in een uitstekend humeur.

 

Met het allerbelangrijkste beginnen

Eat that frog heeft een andere benadering. Waar, toegegeven, wel wat in zit.

 

De essentie van het boek is uitstelgedrag voorkomen. Door met het allerbelangrijkste te beginnen en dat eerst af te maken.

 

Dat is natuurlijk een uitstekend advies.

 

En de insteek is: het is niet leuk, maar het moet.

 

Leuk wórdt het wel: want het levert je natuurlijk een heel goed gevoel op, als je je allerbelangrijkste klus af hebt.

 

Supergoeie adviezen

Het boek staat vol met supergoeie adviezen. Niet ingewikkeld, maar heel doeltreffend. Het werkt meteen.

 

Zoals: vooruit kijken, naar het effect van je actie. Als je iets wel/niet doet, wat levert dat dan op?.

 

Slim, toch?

 

Met zo’n boek kan zomaar je leven veranderen :).

 

Hebben?

Van de uitgever, Maven Publishing, mag ik een exemplaar van Eat that frog weggeven. Superleuk vind ik dat.

 

Is het wat voor jou?

 

Meld je dan voor 1 maart aan voor de gratis Tips & Trucs uit het Schrijflab.

Dan maak je kans op Eat that frog én krijg je sowieso 8 superhandige schrijftips cadeau.

 

Na 1 maart volgt een onofficiële, maar eerlijke verloting :).

 

 

Ontvang je de Tips & Trucs al? Laat me dan even weten dat je geïnteresseerd bent.


Nieuwe trigger

Schrijflab organiseert regelmatig de Schrijflab(schrijf)klas, waar door deelnemers geschreven wordt aan hun eigen tekst.

 

De variatie is groot:

  • boeken (non-fictie) en artikelen
  • blogs
  • nieuwsbrieven
  • webteksten
  • mailings en brochures

 

Maar ook teksten met een heel andere functie:

  • motivatie voor nieuwe baan
  • koerswijziging in carrière
  • documenteren werkwijze

 

Het zijn altijd productieve ochtenden waar door de deelnemers hard gewerkt wordt (hulde!).

 

 

Trigger voor warming up

Om ervoor te zorgen dat ze in een goede stemming van start gaan, doen we aan het begin een warming up: even lekker vrijuit schrijven zonder eisen.

 

foto's warming up bladeren

 

Ik neem daarvoor altijd iets mee om de deelnemers te inspireren.

 

Voor de volgende keer (woensdag 15 februari) heb ik een nieuwe trigger: foto’s die ik ooit maakte voor een fotocursus

.

 

Niet perse heel goeie foto’s, maar wel heel bruikbaar voor de schrijfklas.


Tekenen makkelijker dan schrijven

Ja, voor sommige mensen wel. Ik hoor daar helaas niet bij.

 

 

Dit stuurde Gea op, deelnemer aan de laatste Schrijflab(schrijf)klas. Met haar webteksten gaat het gelukkig goed, maar dit geeft heel goed aan hoe ze erover denkt >

Drukwerk


Moeilijk om onderwerpen te vinden?

Ik heb onderwerpen het liefst klein, eenvoudig, concreet en overzichtelijk.

Jij?

 

Met ‘klein’ bedoel ik trouwens niet ‘onbelangrijk’, maar teruggebracht tot 1 essentieel aspect.

 

Verder vind ik dat overal een onderwerp in kan zitten.

 

Ik zie een onderwerp namelijk als een begin. Iets dat ideeën op gang brengt.

Dat energie genereert.

 

 

Wat maakt onderwerpen vinden moeilijk?

Veel mensen bedenken onderwerpen die eigenlijk aan de grote kant zijn. Die eerder een categorie vormen, dan een onderwerp op zich.

 

druiventros

 

 

Bij een groot onderwerp (bijvoorbeeld ‘de kwaliteit van de wijnoogst’ of ‘de kwaliteit van de eindejaarsgesprekken’) kun je alle kanten op.

 

Dat lijkt aantrekkelijk, maar is onhandig.

 

 

 

Het voordeel van kleine, compacte onderwerpen is dat dat je een beetje beperkt. En beperking geeft een kader waarbinnen je helemaal los kan gaan.

 

 

Wat nog meer?

Nou, het helpt niet erg als je meteen het hele verhaal voor je wilt zien en anders een onderwerp afkeurt.

 

Het hele verhaal voor je zien werkt niet, omdat het moeilijk te voorspellen is welke kant het opgaat. Soms zie je het meteen, maar even zo vaak ontstaat je verhaal al doende.

 

Doordat je aan het schrijven bent kom je op nieuwe ideeën.

 

Een matig onderwerp kan zomaar tot een goed verhaal leiden, als je jezelf toestaat om ermee aan de slag te gaan. Zonder te oordelen.

 

plattegrond Parma

Mogelijk moet je een paar zijstraten inslaan, maar je komt altijd ergens uit. En misschien wel toevallig op een verrassend leuk pleintje.

 

En dan kijk je daar even hoe je verder gaat.

 

 

Wat ook niet helpt

Wat ook niet helpt is vooraf hoge eisen stellen aan wat het moet worden.

 

Daarmee maak je het moeilijk voor jezelf.

 

Dat is jammer, want het is al heel goed dat je überhaupt schrijft. Waarom het dan moeilijker maken dan nodig?

 

Kijk gewoon waar het op uitdraait.

 

En ben je niet tevreden? Pak het dan later nog eens op of haal eruit wat bruikbaar is en ga daarmee verder.

 

 

Een onderwerp is een kennismaking

Beschouw een nieuw onderwerp als een kennismaking.

 

Zoals een ontmoeting met een nieuw iemand. Daarbij kan je meteen allerlei oordelen hebben (hmm, stomme trui) of je gaat open het gesprek aan en laat je verrassen.

 

En, ik zeg het er nog maar even bij, meestal moet je een paar keer aan je tekst sleutelen voor je het juiste verhaal boven tafel hebt.

 

Dus laat je niet ontmoedigen als er na je 1e poging in jouw ogen nog niet veel ligt. Je hebt een basis gemaakt om mee verder te gaan.

 

Een onderwerp is een begin.