Hoe is het met het Schrijflab-boek?

02 februari 2018 | schrijfproces,schrijven | Tags: ,

Een tijd geleden alweer had ik nog niet zo’n goed idee wat ik met het Schrijflab-boek aan moest.

 

Ik wist dat ik een boek wilde schrijven. Over schrijven, maar dan niet saai en dwingend. En wel: aanstekelijk en toegankelijk.

 

Een boek waar je vrolijk van wordt.

 

Eerst dacht ik dat het doel was: inspireren en motiveren. Maar het is nog duidelijker geworden: het doel is zelfvertrouwen geven.

 

1e horde genomen.

 

Wat voor vorm?

 

Het volgende struikelblok was de vorm. Ik dacht dat die zich wel een keer zou aandienen. En ik deed dingetjes waarvan ik verwachtte dat ze zouden helpen. Zoals er een tijdje niet aan denken. Of een collage maken.

 

En het af en toe tegen mensen zeggen. En die zeiden dan wat terug, en al die dingen bij elkaar zorgden ervoor dat op een vrijdagnacht de vorm tot mij kwam. En ik wist meteen : eenvoudig en briljant :). En: het boek schrijft zich zelf.

 

En zo is het ook. Ik zeg niet dat het geen moeite kost.

 

Jawel.

 

Maar met ‘het schrijft zich zelf’ bedoel ik dat de vorm het schrijfproces heel makkelijk gaande houdt. En dat ik er even goed 5 minuten aan kan werken als 25 of 55.

 

Verloren kwartiertjes gebruiken

En dat komt goed uit, want wanneer schrijf je aan je boek? Naast alle andere werkzaamheden, die vaak net iets meer prioriteit lijken te hebben.

 

Toen ik mijn scriptie schreef, waar ik overigens eindeloos lang over deed, ontdekte ik dat ik in een verloren kwartiertje veel nuttige dingen kon doen.

 

Wat 2 effecten heeft:

 

  1. je hebt je nuttige dingetje gedaan
  2. het geeft een goed gevoel

 

Want je bent verder gekomen met je grote project.

 

Ik deel het schrijfproces het liefst op in een heleboel kleine stappen. Dat houdt de vaart en de energie erin en dat is wat je wil.

 

Hoe staat het ervoor?

Dus hoe is het nou met het boek?

 

Nou, best goed. Ik zit nog steeds in de 1e fase: onderwerpen bedenken en daar een opzetje van maken.

 

Het is al redelijk compleet. Binnenkort heb ik de ruwe opzet af en begin ik vermoedelijk weer bij het begin.

 

Het fijne van zo’n boek is dat je er tussendoor natuurlijk weleens over nadenkt en dan zomaar met een goed idee komt. Vanzelf.

 

Niet alles gaat vanzelf

Ik heb ook gemerkt dat niet alles vanzelf gaat. Er ontstaan namelijk vragen tijdens het schrijven. Dingen die zich pas voordoen, als je al bezig bent. En waar een keer een oplossing voor moet komen.

 

Zo’n vraag parkeer ik dan. Komt wel. Ik gok er op dat het antwoord zich vanzelf een keer aandient. Of dat mijn hersens in de tussentijd een oplossing vinden of is dat hetzelfde? Nou ja, zoiets.

 

Twijfels parkeer ik ook. Die houden het schrijfproces op. Alleen als ze zeer hardnekkig blijken te zijn kijk ik er serieus naar. Want dan zou er weleens een serieus probleem kunnen zijn.

 

Wanneer verschijnt het?

De bedoeling is dat het boek in oktober verschijnt. Dus het is wel zaak het tempo erin te houden.


Laat een reactie achter